ONDÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Rahip okuduğu duayı bitirdiğinde her zaman yaptığı gibi gözlerini kapattı.iki eliyle bıçağı kurbanın kalbine saplamak üzere havaya kaldırdı ve hep yaptığı gibi yükses sesle sordu.

-Adın nedir kadın?Benim adım MAYA.Maya gözlerini kapattı ve beklemeye başladı.İçinde inanılmaz bir huzur vardı.İşte olmak üzereydi.Önce tatlı bir rüzgar esti içini ferahlattı sonra ağaçlıkların üzerinden havalanan kuş sürüsünü duydu. Hiç canı acımamıştı.-Hadi kalk çabuk oradan Zamanımız yok çabuk ol.Gözlerini açtığında karşısında Pilas'ı gördü.Sonra da yerde cansız yatan rahibi.Karnında kocaman bir kılıç ve hala gözlerinde hayret ve şok ifadesi vardı.Diğer muhafızlarda kanlar içinde yerde yatıyordu.-Pilas ?-Koşmaya devam et.Seni bırakacağımı mı düşünmüştün.-Tanrılara karşı geliyorsun.Sonumuz çok kötü olacak.-Hayır.Onlar Tanrılara karşı geliyor biz değil.Tünelden çıktığımızda sen tepeye doğru koş.Ben muhafızları oyalarım.-Oraya mı gideceğiz.-Evet.-Çabuk ol tünel bitti .Koş şimdi bende geleceğim hadi!-Eğer gelmezsen seni hiç affetmem biliyorsun değil mi?-Söz gelip seni bulacağım.Şimdi gitmen lazım.-Pilas!...İkisinin arasından geçip duvara saplanan mızrak bu konuşmayı bölmüştü.Maya var gücüyle tünelden çıkarak koşmaya başladı.

ONÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Bana yardımcı ol diyordu Ayten kokteyl salonunun kapısından içeriye girerken.Bir sorunu vardı Ayten'in.Daha doğrusu problemle beslenen kadınlardandı.Hep çok önemli sorunları olmuştu.Çoğu zaman hayatını kolaylaştıran bu kadının konu kendisi olduğunda küçük bir çocuktan farksız olmasına hep hayret etmişti.Takside birden Ayten'e dönüp ;

-Aslında beni dışarıya çıkartmak değil amacın kokteylde bir şey yapacaksın ve sen benim yanında olmamı istiyorsun dediğinde Ayten'in yüzündeki şaşkınlık inanılmazdı.Bu ifadeye bayılıyordu.Kendisini Maya'dan daha akıllı sanan bir kadının düş kırıklığı ifadesi.Ardında amatör bir toparlanma çabası;
-Ne alakası var canım.Ne ilgisi var.Evden dışarıya çıkmamak seni iyice kuşkucu yapmış.Ben seni rahatlatmaya çalıştıkça ..ama bu senin yaptığın yanlış.
-Beni rahatlatmak?
-Evet.
-Bana yardımcı olmak için?
-Hı hı.
-Esat nasıl?
-Ne ? neden sordun şimdi?
-Bilmem öylesine aklıma geldi.Nasıl gidiyor ilişkiniz?Bu gece oda orada olacak mı?Yani cevaplamakta serbestsin.Öylesine sordum.
-?????
-Kokteylde olacak.İyi .Salakça bir tahmin işte.Ama tuttu yine.Anlatmak istediğin bir şey var mı bu yardımcı olduğun arkadaşına?
-Çok acımasızsın.
-Yok ben sadece bunalımda ve depresyondayım.Sen bana bakma.
-Eşek herif bir haftadır ortalıkta yok.Telefonlarımı açmıyor.Mesaj atıyorum yanıt yok.
-Sen de kokteylde olduğunu öğrendin ağzına sıçmaya gidiyorsun.Diğer yandan kendini kötü hissettiğin için seni yalnız bırakmamamı istiyorsun.
-Ama sen nereden???
-İlk geldiğinde anlamıştım.
-Bana yardımcı olacak mısın peki?
-Sence burada ne işim var benim.Pardon ne yapmayı düşünüyorsun bu arada ?

ONİKİNCİ BÖLÜM

Seni sorgulamamayı zaman içinde öğrendim.Evet bazen ben de çıldırıyorum.Dilimin ucuna kadar gelen bir çok şeyi...Ama canişkom gerçekten çok uçmaya başladın.Seni tanımasam uyuşturucu mu kullanıyor bu kız diyeceğim.Bak ben senin annen değilim.Sana öğüt falan vermiyorum"

Ayten gerçek bir gevezeydi ama bu gün kendini bile aşmaya başlamıştı.Hiç susmuyor bu kadın diye bakışlarını kaçırdı Maya.
"Yüzüme bak yüzüme.Kime söylüyorum ben.Kızım topla biraz kendini .Tamam ben de istikrar abidesi sayılmam ama..A bak hala başka tarafa bakıyor.Vallahi öldürtecek kendisini.Al şunu giy üstüne.Bu ne be! Ne biçim etek bu? Hem turuncu hem mini.Ne zevksizsin ya! Hadi diyorum bu gün kesinlikle dışarı çıkıyoruz seninle"
Maya ayağa kalktı odanın ortasına kadar yürüdü ve sehpanın üzerindeki kumandayı aldıktan sonra tekrar aynı yavaşlıkla kanepeye oturdu.Televizyonu açtı ve seri şekilde kanalları değiştirmeye başladı.Hiç bir şey yapmak istemiyorum diye iç sesiyle konuştu.İç sesine bayılıyordu.Bazen iki tane iç sesi bile yapardı kendisine.İyi iç sesi,kötü iç sesi..Hadi Maya kalkman lazım.Ne gerek var Maya nereye yetişeceksin ki? Gülümsedi çok sevdiği bir oyundu bu.Arasıra iyi polis kötü polis de oynardı.Ayten yatak odasında konuşmaya devam ediyordu.Maya'nın giysi dolabının altını üstüne getirmişti.Yatak ve halının üzeri elbiselerle dolmuştu.
"Bu değil.Bu hiç olmaz.Tanrım bu zevksizle ne yapacağım ben"
Her hareketi beni boğuyor ama yine de bu kızın evde olmasına bayılıyorum.Bir başkası bu lafları bana söylese ...Ayten söyleyince nedense gülesim geliyor.Hele dayanamayıp güldüğümde onun yüzündeki o kızgınlık beni daha çok güldürüyor.
" Hey sorumsuz köpek ne haltlar karıştırıyorsun orada ?Bak birazdan yanına geleceğim ve ..Bu ne ya! Nasıl iğrenç bir çantadır bu"

ONBİRİNCİ BÖLÜM

Boş bir kapının önünde bir gölge..
adını çağırır ama cevap yok.
Hala senin yüzünü görüyorum ama iz yok.Fotoğraflar...Rüya görüyor gibi oluyorum
.Bütün siyah ve beyazlar burada. Bir boşluk, kayıp
ve boş hissediyorum.
Onlar bütün yaraların zaman içinde iyileşeceğini söyler.
Ama ben her nasılsa doğmamış solucan gibi hissediyorum.
Sadece yarınına asılmak için hergün yokuş yukarı tırmanmak..

Birden uyandı Maya.Ayten mutfakta yemek hazırlarken koltukta içi geçmiş olmalıydı.Ter içinde kalmıştı.Uzaktan bir müzik sesi geldiğini duydu.Rüyasında duyduğu ses bu olmalıydı.İngilizce bir parça çalıyordu.Ürperdiğini hissetti.İngilizce biliyordu ve bu sözleri yüreğinde hissetmişti.Hemen bilgisayarı açtı ve duyduğu sözlerden bir kısmını arama çubuğuna yazdı.
"Accept "diye bir metal grubunun parçasıydı.
-"Kill The Paint" işte buldum parçanın ismi bu.Hemen Youtube'u açtı ve parçayı dinlemeye başladı.İçeriden Ayten seslendi.
-Uyandın mı tembel teneke? Umurunda bile değildi .Tekrar kanepeye uzanadı ve gözlerini kapattı.Kalp atışları hızlanırken gözlerinden bir damla yaş süzülmüştü.Dudaklarına ulaşan tuzlu ıslaklığı hissettiğinde hissettiklerinin gerçek olduğunu bir kez daha anladı.

ONUNCU BÖLÜM

AYTEN: Neden günlerdir evden çıkmıyorsun?

MAYA: Saçmalama da bana da kahve yap.
AYTEN: Kalk kendin yap.Hem biraz depresyondan falan da çıkmış olursun.Benim arkadaşım çılgındır ,uçuktur ama hiç bir zaman kendini bırakmaz.Günlerdir eve tıkıldın kaldın.Güzelim bayram tatilini mahvettin.Hani bir sürü plan yapmıştık?Kapattın telefonu hiç bir şekilde ulaşamıyorum sana.Senin yüzünden Avrupa Yakasın'ndan kalktım buralara kadar geldim.Dışarıdaki yağan karı görüyor musun? Bizim bir taraflarımız dondu hanımefendi!
MAYA: Dur be !Bağırıp durma.Başım ağrıyor.Tamam hafızam zayıf ama o kadar da değil.Daha iki gün önce İstiklal Caddesi'nde coplanan sanki ikimiz değildik.
AYTEN: Yok sen iyice kafayı yedin.Geri zekalı kaltak yüz kere aradım senin telefonunu hep kapalıydı.Biz gittik arkadaşlarla sen değil canım.Utanmasa en önde sopayı da ben yedim diyecek.
MAYA: E ben yedim tabi.
AYTEN: Yok yüzsüzsün sen.
MAYA: Kızım çıldırtma beni.Bak elim hala sargıda.Alay etme benimle.

DOKUZUNCU BÖLÜM

Kalkmak istemiyorum ve neden vazgeçmiyor bu kapının zilini çalan münasebetsiz.Bu gün pazar lütfen yalnız bırakın beni.Yatağın içinden çıkmadan ,belki kendime acıyarak zihnimi boşaltmak istiyorum.Benim evde olduğumu kesin biliyor yoksa bu kadar israrla çalmazdı.Niye bu kadar hayatımın içine girmeye çalışıyorlar? Sanki borcum var insanlara.Defolun gidin hepiniz tanıdıklarım ,tanımadıklarım ve tanışacaklarım.

Kapının gözetleme deliğinden baktığında Ayten'i gördü .Garip şımarık hareketler yapıyordu.Geri zekalı benim delikten baktığımı anladı diye mırıldanarak gülümsedi.
-Aç kapıyı.Bak orada olduğunu biliyorum.Açmazsan biraz sonra yapacaklarım için sorumluluk kabul etmiyorum.
Maya ,Ayten'i içeriye aldığında hala gülüyordu Ayten.
- Manyak ,çatlak kadın.Kapının önünde soyunuyorsun.
- Sana sorumluluk kabul etmem demiştim.Bana kahve yap üşüdüm .
- Ne ? Ben hastayım kimseye bir şey yapamam.
- Lan ne tembel karısın.Olur ben yaparım. Nerede peki kahven?

-SEKİZİNCİ BÖLÜM

Ne çok azarlamıştı adam onu.Patron olmak garip bir duygu olmalıydı.Kesinlikle bu adam benim sahibim olduğunu düşünüyor.Her tarafım çürük ve ezik .Sadece öğleden sonra izin istiyorum dedim.Gitmeseymişim,ülkeyi ben mi kurtaracakmışım..nalet adam bir kere de bir şeye düzgün tepki ver.Bir kere de hissetmesen de olumlu davran.Nefret ediyorum senden.Yüzünden ,ensenden,boncuk gözlerinden ve özellikle ilk bakışta insanın dikkatini çeken delikleri belirgin olan o burnundan.Aslında ben senden bir bütün olarak da nefret ediyorum.Yemek yemem lazım.Çok güçsüz düştüm.Yemek yemeliyim.Keşke yemek yemeden yaşamayı sağlayan bir sistem olsa.Ama sadece zenginler değil fakirler de bundan faydalansa.Ben fakir miyim peki? Evet ben buz gibi fakirim ..Ben kesinlikle fakirim hiç şüphem yok.Peki çok param olsaydı ne alırdım önce? Bu oyunu sevdim diye düşündü Maya.Gülümseyince yine canı yanmıştı.Aklına hemen gidip almayı isteyebileceği hiçbir şey gelmemişti.Biraz daha zorladı kendisini yatağa uzanırken.Belki de güzel bir sevişme her şeyi çözerdi diye düşündü.Seviştikçe adama para versem .Hem de deste deste.
-Seviş lan,parasıyla değil mi? -Seviş diyorum köpek.
Yorganın altında deli gibi gülmeye başladı.
Bir an gözünde canlanmıştı.Problem yaratmayan ,konuşmayan ve egosu olmayan bir erkek.Uykusu gelince yatağa davet ederdi.Sıkılınca şimdi git diye kapıyı gösterirdi.Yüzünü inceleme zorunluluğu olmadan arkasından kapıyı kitleyip sevdiği filmi açardı.Kendini iyi hissetti birden.Bir şey olmuştu.İsimlendiremediği anlatamadığı bir şey olmuştu.Kendisini mutlu hissetmeye başlamıştı.Bu etrafında olan bir şey değildi.Her şeyimle dökülüyorum ne kendimi iyi hissetmeme neden oldu diye yüksek sesle konuştu.Üstelik gitgide artıyordu da.Kabın dolması gibi pilin şarj olması gibi artan mutluluğuna engel olamıyordu.Üzerinde pijaması çıplak ayaklarıyla evin dış kapısını açtığında apartmanda akşam servisini yapan kapıcıyla göz göze geldi.Kapıcının selamına yanıt vermeden yalın ayak merdivenlerden aşağıya iniyordu şimdi.Kapıcı Maya’nın gözlerindeki ifadeden ürkmüş çıplak ayak koşan bu kızın arkasından geliyordu.Giriş katına geldiklerinde Maya kapıcı dairesinin önünde durdu ve sabit gözlerle-kapıyı aç dedi.Adam şaşırmıştı.Onun delirdiğini düşünüyordu.
-Burası benim evim dedi.
-Sana kapıyı aç diyorum.
Adam ürkmüştü.Kapıyı açtığında evin içine dolan gaz ikisinin de başını döndürdü.Kapıcının karısı halını üzerinde baygın yatıyordu.Çığlık atarak içeriye koşan adama baktı ve arkasını dönerek yürümeye başladı.Yavaşça tekrar merdivenleri çıkması ve kendi evine girmesi fazla vakit almamıştı.Ayaklarım üşüdü diye mırıldandı.Buzdolabını açtı ve bir süre baktı.
-Sanırım kocaman bir sandviç yapacağım kendime.