Boş bir kapının önünde bir gölge..
adını çağırır ama cevap yok.
Hala senin yüzünü görüyorum ama iz yok.Fotoğraflar...Rüya görüyor gibi oluyorum
.Bütün siyah ve beyazlar burada. Bir boşluk, kayıp
ve boş hissediyorum.
Onlar bütün yaraların zaman içinde iyileşeceğini söyler.
Ama ben her nasılsa doğmamış solucan gibi hissediyorum.
Sadece yarınına asılmak için hergün yokuş yukarı tırmanmak..
Birden uyandı Maya.Ayten mutfakta yemek hazırlarken koltukta içi geçmiş olmalıydı.Ter içinde kalmıştı.Uzaktan bir müzik sesi geldiğini duydu.Rüyasında duyduğu ses bu olmalıydı.İngilizce bir parça çalıyordu.Ürperdiğini hissetti.İngilizce biliyordu ve bu sözleri yüreğinde hissetmişti.Hemen bilgisayarı açtı ve duyduğu sözlerden bir kısmını arama çubuğuna yazdı.
"Accept "diye bir metal grubunun parçasıydı.
-"Kill The Paint" işte buldum parçanın ismi bu.Hemen Youtube'u açtı ve parçayı dinlemeye başladı.İçeriden Ayten seslendi.
-Uyandın mı tembel teneke? Umurunda bile değildi .Tekrar kanepeye uzanadı ve gözlerini kapattı.Kalp atışları hızlanırken gözlerinden bir damla yaş süzülmüştü.Dudaklarına ulaşan tuzlu ıslaklığı hissettiğinde hissettiklerinin gerçek olduğunu bir kez daha anladı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder