Ne çok azarlamıştı adam onu.Patron olmak garip bir duygu olmalıydı.Kesinlikle bu adam benim sahibim olduğunu düşünüyor.Her tarafım çürük ve ezik .Sadece öğleden sonra izin istiyorum dedim.Gitmeseymişim,ülkeyi ben mi kurtaracakmışım..nalet adam bir kere de bir şeye düzgün tepki ver.Bir kere de hissetmesen de olumlu davran.Nefret ediyorum senden.Yüzünden ,ensenden,boncuk gözlerinden ve özellikle ilk bakışta insanın dikkatini çeken delikleri belirgin olan o burnundan.Aslında ben senden bir bütün olarak da nefret ediyorum.Yemek yemem lazım.Çok güçsüz düştüm.Yemek yemeliyim.Keşke yemek yemeden yaşamayı sağlayan bir sistem olsa.Ama sadece zenginler değil fakirler de bundan faydalansa.Ben fakir miyim peki? Evet ben buz gibi fakirim ..Ben kesinlikle fakirim hiç şüphem yok.Peki çok param olsaydı ne alırdım önce? Bu oyunu sevdim diye düşündü Maya.Gülümseyince yine canı yanmıştı.Aklına hemen gidip almayı isteyebileceği hiçbir şey gelmemişti.Biraz daha zorladı kendisini yatağa uzanırken.Belki de güzel bir sevişme her şeyi çözerdi diye düşündü.Seviştikçe adama para versem .Hem de deste deste.
-Seviş lan,parasıyla değil mi? -Seviş diyorum köpek.
Yorganın altında deli gibi gülmeye başladı.
Bir an gözünde canlanmıştı.Problem yaratmayan ,konuşmayan ve egosu olmayan bir erkek.Uykusu gelince yatağa davet ederdi.Sıkılınca şimdi git diye kapıyı gösterirdi.Yüzünü inceleme zorunluluğu olmadan arkasından kapıyı kitleyip sevdiği filmi açardı.Kendini iyi hissetti birden.Bir şey olmuştu.İsimlendiremediği anlatamadığı bir şey olmuştu.Kendisini mutlu hissetmeye başlamıştı.Bu etrafında olan bir şey değildi.Her şeyimle dökülüyorum ne kendimi iyi hissetmeme neden oldu diye yüksek sesle konuştu.Üstelik gitgide artıyordu da.Kabın dolması gibi pilin şarj olması gibi artan mutluluğuna engel olamıyordu.Üzerinde pijaması çıplak ayaklarıyla evin dış kapısını açtığında apartmanda akşam servisini yapan kapıcıyla göz göze geldi.Kapıcının selamına yanıt vermeden yalın ayak merdivenlerden aşağıya iniyordu şimdi.Kapıcı Maya’nın gözlerindeki ifadeden ürkmüş çıplak ayak koşan bu kızın arkasından geliyordu.Giriş katına geldiklerinde Maya kapıcı dairesinin önünde durdu ve sabit gözlerle-kapıyı aç dedi.Adam şaşırmıştı.Onun delirdiğini düşünüyordu.
-Burası benim evim dedi.
-Sana kapıyı aç diyorum.
Adam ürkmüştü.Kapıyı açtığında evin içine dolan gaz ikisinin de başını döndürdü.Kapıcının karısı halını üzerinde baygın yatıyordu.Çığlık atarak içeriye koşan adama baktı ve arkasını dönerek yürümeye başladı.Yavaşça tekrar merdivenleri çıkması ve kendi evine girmesi fazla vakit almamıştı.Ayaklarım üşüdü diye mırıldandı.Buzdolabını açtı ve bir süre baktı.
-Sanırım kocaman bir sandviç yapacağım kendime.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder