Rahip okuduğu duayı bitirdiğinde her zaman yaptığı gibi gözlerini kapattı.iki eliyle bıçağı kurbanın kalbine saplamak üzere havaya kaldırdı ve hep yaptığı gibi yükses sesle sordu.
-Adın nedir kadın?Benim adım MAYA.Maya gözlerini kapattı ve beklemeye başladı.İçinde inanılmaz bir huzur vardı.İşte olmak üzereydi.Önce tatlı bir rüzgar esti içini ferahlattı sonra ağaçlıkların üzerinden havalanan kuş sürüsünü duydu. Hiç canı acımamıştı.-Hadi kalk çabuk oradan Zamanımız yok çabuk ol.Gözlerini açtığında karşısında Pilas'ı gördü.Sonra da yerde cansız yatan rahibi.Karnında kocaman bir kılıç ve hala gözlerinde hayret ve şok ifadesi vardı.Diğer muhafızlarda kanlar içinde yerde yatıyordu.-Pilas ?-Koşmaya devam et.Seni bırakacağımı mı düşünmüştün.-Tanrılara karşı geliyorsun.Sonumuz çok kötü olacak.-Hayır.Onlar Tanrılara karşı geliyor biz değil.Tünelden çıktığımızda sen tepeye doğru koş.Ben muhafızları oyalarım.-Oraya mı gideceğiz.-Evet.-Çabuk ol tünel bitti .Koş şimdi bende geleceğim hadi!-Eğer gelmezsen seni hiç affetmem biliyorsun değil mi?-Söz gelip seni bulacağım.Şimdi gitmen lazım.-Pilas!...İkisinin arasından geçip duvara saplanan mızrak bu konuşmayı bölmüştü.Maya var gücüyle tünelden çıkarak koşmaya başladı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder