Kalkmak istemiyorum ve neden vazgeçmiyor bu kapının zilini çalan münasebetsiz.Bu gün pazar lütfen yalnız bırakın beni.Yatağın içinden çıkmadan ,belki kendime acıyarak zihnimi boşaltmak istiyorum.Benim evde olduğumu kesin biliyor yoksa bu kadar israrla çalmazdı.Niye bu kadar hayatımın içine girmeye çalışıyorlar? Sanki borcum var insanlara.Defolun gidin hepiniz tanıdıklarım ,tanımadıklarım ve tanışacaklarım.
Kapının gözetleme deliğinden baktığında Ayten'i gördü .Garip şımarık hareketler yapıyordu.Geri zekalı benim delikten baktığımı anladı diye mırıldanarak gülümsedi.
-Aç kapıyı.Bak orada olduğunu biliyorum.Açmazsan biraz sonra yapacaklarım için sorumluluk kabul etmiyorum.
Maya ,Ayten'i içeriye aldığında hala gülüyordu Ayten.
- Manyak ,çatlak kadın.Kapının önünde soyunuyorsun.
- Sana sorumluluk kabul etmem demiştim.Bana kahve yap üşüdüm .
- Ne ? Ben hastayım kimseye bir şey yapamam.
- Lan ne tembel karısın.Olur ben yaparım. Nerede peki kahven?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder