AYTEN: Neden günlerdir evden çıkmıyorsun?
MAYA: Saçmalama da bana da kahve yap.
AYTEN: Kalk kendin yap.Hem biraz depresyondan falan da çıkmış olursun.Benim arkadaşım çılgındır ,uçuktur ama hiç bir zaman kendini bırakmaz.Günlerdir eve tıkıldın kaldın.Güzelim bayram tatilini mahvettin.Hani bir sürü plan yapmıştık?Kapattın telefonu hiç bir şekilde ulaşamıyorum sana.Senin yüzünden Avrupa Yakasın'ndan kalktım buralara kadar geldim.Dışarıdaki yağan karı görüyor musun? Bizim bir taraflarımız dondu hanımefendi!
MAYA: Dur be !Bağırıp durma.Başım ağrıyor.Tamam hafızam zayıf ama o kadar da değil.Daha iki gün önce İstiklal Caddesi'nde coplanan sanki ikimiz değildik.
AYTEN: Yok sen iyice kafayı yedin.Geri zekalı kaltak yüz kere aradım senin telefonunu hep kapalıydı.Biz gittik arkadaşlarla sen değil canım.Utanmasa en önde sopayı da ben yedim diyecek.
MAYA: E ben yedim tabi.
AYTEN: Yok yüzsüzsün sen.
MAYA: Kızım çıldırtma beni.Bak elim hala sargıda.Alay etme benimle.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder