
'Yüzleşme dediysem sadece kendimle' cümlesiyle başladı hesaplaşmalarım...Hayatımda yarım kalmış cümleler olsun istemiyorum dedim kendime...Korkularımızı yenmemiz ve yola devam edebilmemiz için bu gerekliymiş aslında...Kendine sölediğin kocaman cümleleri su yüzüne çıkardığında rahatlıyormuş insan...Bunu anlamak için ağır bedeller ödemene de gerek yokmuş...Bu sadece kendi seçimimizmiş belki de...Acıyla yaşamayı öğrenmiş insanların acı yerine başka duygular koyması imkansız dilmiş...Ve daha büssürü miş miş miş...İnanın öyleymiş....