Amnezi Notları 2

MELİS: Hiçbir şey hatırlamıyorum.Delirmek üzereyim.Sakın.. yok canım öyle bir şey olsa anlardım.Bu ihtiyar otomobil daha hızlı gidemez mi,nefret ediyorum o müdür denen yaratığın suratından.Diğer öğretmenlerin meraklı bakışları of hadi biraz daha hızlı gidemez misin.Sakin olmalısın Melis her şeyi çözeceksin.Sadece kafanı topla.

-Kızım nerde bırakayım seni?

-Şey pardon...Ne demiştiniz?

-Seni nerde bırakmamı istersin?

Şey müsait bir yerde olur.

O zaman geldik kızım.

-Evet, çok teşekkür ederim.

Melis okuluna yakın bir yerde iner ve bir taksi tutarak apar topar evine ulaşıp hızlıca kıyafetlerini değiştirip okula girer.Neyse ki,müdür ortalıklarda görünmüyor diye sevinirken yine o midesine sancı veren sesi duyar.

Müdür:Uyuyakaldınız herhalde küçük hanım?

Melis: -Evet...şey...gece ilaç almıştım ateşlendim çok.İlacın yan etkisiyle uyuyakalmışım.

Dudağındaki uçuklar Melis'in doğru söylediğini kanıtlar gibidir. Dudaklarına dikkatle bakan müdür sinirli sinirli bir şeyler mırıldanarak uzaklaşır. Yaşasın uçuklarım.Yaşasın dudağımdaki muhteşem kabarcıklar.Arkasını döndüğü gibi Arzu ile çarpışır.

Arzu:Melis,iyi misin?

Melis: Pardon,sen miydin?dalmışım.Nihayet bu gün görmek istediğim bir yüz.

Arzu: Nerdeydin niye geç kaldın?Telefonda sesin çok garipti.Merak ettim seni.

Melis:Sonra konuşalım canım.

Arzu:Kahve içelim mi hayatımın baharı.(Gülmeye başlarlar)

Arzu’yu neden sevdiğini bir kez daha hatırlar.Onu olduğu gibi kabul eden dünya

harikası bir yaratıktır.

Arzu: Bu gün Gamze’nin doğum günü var biliyorsun değil mi?

Melis: Bu gün mü?

Arzu: Sana inanmıyorum.Nasıl unutursun.

Melis: Lütfen bu gün üzerime gelme.

Arzu: Ne giyineceksin?Boş ver,çıkışta bize gideriz bir şeyler ayarlarız üzerine.

Melis:Tamam. Ben lavaboya gidiyorum.Çıkışta görüşürüz.

Arzu: Görüşürüz hayatımın baharı.

Melis: Bak deme öyle .Millet garip garip bakıyor.Haydi defol ,görüşürüz.

Lavaboya girdiğinde biraz olsun rahatlamış hissetmektedir kendisini. Aynada
yüzünün ne kadar solgun olduğunu fark eder.Biraz makyaj yapmalıyım diye
düşünür..Belki sadece küçük bir rötuş yeter .Abartmaya gerek yok.Birden sağ
yanağında bir yanma hisseder.Sonra aynı sıcaklık sol yanağına yayılır.

Arzu: Kendine gelir misin sen.

Melis:Ne oldu bana.

Arzu: Dakikalardır hareketsiz aynaya bakıyor muşsun.Derslere de

girmemişsin.Tokatlayarak zor kendine getirdim seni.Hiç bir şey hatırlamıyor musun?

Melis: Şey ,hayır.

Arzu: Neyse ki, müdür okulda değil.Hadi çıkalım benim eve gidiyoruz.

Melis: O kadar oldu mu?

Melis saate baktığında gözlerine inanamaz. Okulun kapanış vakti gelmiştir.

Amnezi Notları 1

Kız ormanda uyanır.Neden burdayım,niye hiçbir şey hatırlamıyorum?diye düşünür.Yerde uzanmaktadır ,üşümüştür.Birden ayağa kalkar.
-'Derse geç kaldım.'diyerek koşarak yola çıkar. İlk el salladığı aracın birden durması onu korkutur ama başka seçeneği olmadığını düşünerek apar topar arabaya biner.
-İyiyim..nerdemiyim?şeydeyim..geç kaldım uyuyakalmışım lütfen benim yerime dersi idare ediver, bir saate ordayım.Müdür geldi mi?off...beni sordu mu?Tamam geliyorum görüşürüz.
-Kamp mı yapıştın kızım?(diye sorar arabayı kullanan yaşlı amca muzip bir gülümsemeyle.)
-Hayır...Yani evet,evet kamp yaptık yani yaptım şey...
-Birlikte mi yaptınız kızım?Çantan yok yanında da.Vallahi çok cesursunuz, şimdiki nesil çok cesur...
-Ne,neden?...Ha evet evet...
Siz ne tarafa gidiyorsunuz diye ürkek bir sesle sorar Melis.
Yaşlı Amca:'Her gün dağdaki hotellere erzak getirir götürürüm.
Melis:'Zor olmalı...
Şöför:'Yoo zor değil ama şey...İyisin demi kızım?
Melis:-Neden sordunuz?
Şöför kızın yüzüne birşey söylemeden bakar ve arabayı sürmeye devam eder.
Melis,kucağındaki çantasını karıştırırken gözü birden eteğindeki kan lekesine takılır.