MAYA

PATRON:Ne yaptığını sorabilir miyim.Masanın altında.
MAYA: Hiç.
PATRON:Nasıl hiç? Kızım masanın altına girmişsin.Müşteriler dükkanda kimse yok diye şöyle bir bakınıp geri çıkıyorlar.Sen iyi misin?
MAYA: Bir dakika yalnız kalamaz mıyım?
PATRON:Ne?
MAYA:Yok bir şey çıkıyorum şimdi.
PATRON:Sen iyi değilsin kızım.Bak…sinirlenmemeye çalışıyorum ama..Babanın hatırı da bir yere kadar.Yarın akşam babanla bu durumu konuşacağım.
MAYA:Özür dilerim.Daha dikkatli..
PATRON:Özür falan dileme..Bana özür dileme yeter artık.(Çıkar)

Maya kendi kendine mırıldanır.Ne salak bir işte çalışıyorum.Ne salak bir gün.Ne salak insanlarla konuşuyorum ve defolup gitmek istiyorum buralardan.Ağzımdaki acı tat neden? Uyandığımdan beri ağzımdan gitmedi.Sanki kötü bir şey olacakmış gibi bir his var içimde ..Çok düşündükçe yoksa ben mi o şeyin gerçekleşmesini sağlıyorum.Güzel düşünmeliyim.İyi şeyler düşünmeliyim.Neden kötü düşündüğüm her şey gerçekleşiyor da güzel şeyler düşününce gerçekleşmiyor peki? Bir türlü kafamı toplayamıyorum.Eve gidince hemen uykum geliyor ama işte hep bir şeyler yapasım var..ama bir saniye yalnız kalamıyorum.Bir dakika karanlığa ihtiyacım var dedim masanın altına girdim gözlerimi kapadım ..ve sonuç ..o iğrenç kel boncuk gözlü adam hemen yanı başımda bitiverdi.