-BEŞİNCİ BÖLÜM

İstikla Caddesi'nin en işlek günlerinden birisiydi.Keşke bu gün yapmasaydık diye içinden geçirdi Maya.Ama her şey çok kötü gidiyordu ve birilerinin bunlara bir tepki vermesi de şarttı.Çocukluğundan beri gördüğü yanlışları söylemek gibi bir huyu vardı.Tutamıyordu kendisini..Topluca yürüyorlardı ve ellerinde pankartlar onlar yürüdükçe insanların şaşkın bakışları onu daha çok şaşırtıyordu.Ben onlara daha çok şaşırıyorum dedi yanındaki arkadaşına.O zaman arkadaşlarının yüzlerindeki gerginliği ilk defa farketti.Bir haftadır buna hazırlık yapıyorlardı ve izin alamamışlardı bu yürüyüş için.Zaten izin almayı da beklemiyorlardı.Kararlıydılar ve yapacaklardı.
-Polis çok sert davranacakmış.
Sesin nereden geldiğini anlamadı ama birlikte yürüdüğü arkadaşlarından birisi olduğu kesindi.artık geriye dönüş yoktu.Çekim yapan insanlar gördü tarihi bir inanın balkonundan.Sinirli bir şekilde gülümsedi.Çekim yapan adam kendisini o kadar kaptırmıştı ki eğildiğinde belindeki silahı görünüyordu.Sanırım gazeteci olamaz diye mırıldandı.Yürüyen grubun ortasındaydı yavaş yavaş konuşma yapacakları yere doğru gidiyorlardı.İçinde bir sıkıntı vardı.Sanki bir şeyler kötü gidecek hissini bir türlü yok edemiyordu.Uzaktan polis kordonu görünmüştü.Karşı karşıya gelmeleri çok sürmedi.Önce uyarıldılar megafonla ,ardından müdahale de gecikmedi.Maya geçişlerine izin verilmediğinde her zaman olduğu gibi dağılacaklarını düşünmüştü.Fakat ona söylenmeyen bir şeyler olduğunu anlaması güç olmadı.Öndeki arkadaşları dağılmak yerine polise direnmeye başlamışlardı.Birden gözlerine inanamadığı bir şey oldu.Yanındaki öğrencinin yüzünde acımasızca patlayan cop çocuğun burnunu kırmış ve bir kaç damla kan gömleğine kadar sıçramıştı.Sonra her şey kontrolden çıktı.Maya sanki bir filmin içine girmiş gibiydi olanlara inanmıyordu.Herkes kaçmaya başlamıştı.Kaçanların paniği o kadar fazlaydı ki kendisini yerde buldu .Eline basmışlardı canı yanıyordu.İlerde kendisi gibi siyah saçlı bir kızın yerde tekme yediğini gördü.Sonra tekmeyi atan kişinin kendisine doğru koştuğunu farketti.Ayağa kalkamıyordu.Hafifçe doğruldu kendisine doğru koşan adama bakarken.Şimdi aralarında bir kaç adım vardı.Maya bunca paniğin ve çığlıkların arasında yerde oturuyordu.Adam tekme atmak için yanına geldiğinde Maya ile göz göze geldi ve birden durdu.Yüzünde büyük bir acı vardı adamın .Eliyle kulağını tuttu.Kulaklarından kan geliyordu.Kendisini çok garip hissediyordu Maya.Ayağa kalktı ve yürümeye başladı.Etrafında yaşananlar rüya gibiydi.Kendisine doğru koşan başka bir polis gördü.Kocaman bir cop vardı elinde.Cop tutan eli havaya kalktığında gözlerini kapattı Maya.Gözlerini açtığında polisin hala öylece durduğunu farketti.Adam elini usulca indirdi ve copu yere düşürdü.Gözlerinde donuk bir ifade vardı.Adam belindeki tabancayı çıkarttığında Maya korkudan donakalmıştı.Sesi kısıldı bağıramadı bile.Fakat o an çok garip bir şey daha oldu gözlerinin önünde.Polis silahı kendi başına doğrultarak tetiği çekti...Polis vuruldu diye büyük bir uğultu koptu etrafında.Ne yapacağını bilemiyordu yürümeye devam etti ve kendisini kameraya çeken adamı gördü o sırada balkonda.Yüzünde büyük bir korku vardı adamın.Ama asıl panik balkonun korkulukları birden kırılıp adam elektrik direğinin üzerine düştüğünde yaşandı.İstiklal caddesindeki büyük kalabalık elektrik direğinin üzerinde etrafa kıvılcımlar saçılarak bir adamın korkunç çığlıklarla yandığına şahit oldular.