Sesim soğuk bir sis,gittikçe
Grileşen dalgınlıklar oluyor
Sormuyorum bir yolculuğa kimle
Çıkılır ve kim yırtıp atabilir
Elindeki son dönüş biletini de
Tüm yalnızlıkları mümkün kılan
Birileri olmalı ya da kalbini
Kederle onaran bir göçebe
Özlemek işte o zaman bir çığlık olabilir
Belki de bir çığlık
Sormuyorum artık biliciye de
Bilgine de aşkın darası nedir
Ve mutsuzluk mümkün müdür ki o
Bir kırlangıç ikindisiydi belki
Gümüşte ve güzde gizlenen
Ödünç sevinçlerden bize kalan
Sonsuz grilikler oluyor yalnız
Ve bir çocuğun hüznüne kazınıyor
Gülüşlerimizin paramparçalığı
Sesimin sislenmesi bundandır
Karşılığı yok hiçbir acının
Herşey gölgesi kadar ağır
Sormuyorum artık sormuyorum
Hergün yeniden kodlanan
Umutlarla kirletiliyor dünya
Ahmet Telli
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder