Bir plak gibi gökte dönüyor mavilik,
Sesi aşağıda, çok aşağıda,
Üstünde bir duvarın. Duvarsa,
Dondurma yiyen bir çocuğun eli sanki,
Taşmış akıyor,
Öpüyor toprağı kanatan nar çiçeklerini.
Öpülüyorum bembeyaz çimlerinde yalnızlığımın,
Sonuzluk yarın...
Edip Cansever
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder